Images

Herkesin Bakmadığı Yönden Bak Dünyaya

    Yaşlı adam kulübesinin önünde torunuyla oturmuş, az ötede birbiriyle boğuşup duran iki köpeği izliyorlardı.  Köpeklerden biri beyaz, biri siyahtı ve on iki yaşındaki çocuk kendini bildi bileli o köpekler dedesinin kulübesi önünde boğuşup duruyorlardı.
     Dedesinin sürekli göz önünde tuttuğu, yanından ayırmadığı iki iri köpekti bunlar. Çocuk, kulübeyi korumak için biri yeterli görünürken niye ötekininde olduğunu, hem niye renklerinin illa da siyah ya da beyaz olduğunu anlamak istiyordu artık. O merakla sordu dedesine.
      Yaşlı reis, bilgece bir gülümsemeyle torununun sırtını sıvazladı. “Onlar” dedi, “Benim iki simgemdir evlat.” “Neyin simgesi?” diye sordu çocuk. “İyilik ve kötülüğün simgesi. Aynen şu gördüğün köpekler gibi, iyilik ve kötülük içimizde sürekli mücadele eder durur. Onları seyrettikçe ben hep bunu düşünürüm. Onun için yanında tutarım onları.”
     Çocuk, sözün burasında, mücadele varsa, kazananı da olmalı diye düşündü ve her çocuğa has bitmeyen sorulara bir yenisini ekledi:
     “Peki, sence hangisi kazanır bu mücadeleyi?”
     Bilge reis, derin bir gülümsemeyle baktı torununa:
     “Hangisi mi evlat? Ben hangisini daha iyi beslersem o !”

    Bize yol gösterecek dinamik araçlardan yararlanmak her zaman mümkündür.
    Davranışlarımızdaki kalıpları ve alışkanlıkları tanımak yaşamımıza nelerin yardımcı olabileceğini ve nelerin engel olabileceğini görmemizi sağlar.
    Kişisel farkındalığımızın artması ve kaynaklarımızı doğru kullanmak, önümüze çıkan engellere rağmen, bu engellerin üstesinden gelerek bir nehir gibi yolumuza devam etmemizi sağlar.