İçindeki Kahramanı Keşfetmek

Kendini keşfetme: Kahramanlarını fark ederken kendini unutma

Hayatınızda yüksek değerlerinizi destekleyen insanlarla karşılaştığınızda onları gözünüzde büyütmeniz anlaşılır bir durumdur. Bu kişilerle gerçekten tanışmış olsanız da olmasanız da, bir süre sonra zihninizde ve yaşamınızda önemli bir yer tutabilirler. Onları kahramanlarınız olarak görmeye başladığınızda ise kendi değerleriniz yerine onların değerlerine göre yaşama ve seçimleriniz üzerindeki yetkiyi onlara bırakma riski doğar.

Oysa kendini keşfetme, başkalarında hayranlık duyduğunuz özellikleri fark ederken kendi güçlü yanlarınızı ve önceliklerinizi de görmeyi içerir. Birinden ilham almak, onun gibi olmaya çalışmakla aynı şey değildir. İlham aldığınız kişide neyi değerli bulduğunuzu anlamak, kendi yaşamınızda neye önem verdiğinizi keşfetmenize yardımcı olabilir. Asıl soru, o kişinin yolunu kopyalamak değil, kendi yolunuzda hangi değerleri yaşatmak istediğinizdir.

Başkalarını taklit etmek neden sizi kendi değerlerinizden uzaklaştırır?

Kendinizi başka birinin değerleriyle hizaladığınızda, kendi önceliklerinizle çatışmaya başlayabilirsiniz. Bu çatışma, yapmak istediğiniz şeylere odaklanmak için dışarıdan motivasyon aramanıza yol açabilir. Günlük konuşmanızda “yapmak zorundayım”, “yapmam gerekiyor”, “yapmam lazım” ya da “yapmalıyım” ifadelerinin çoğaldığını fark edebilirsiniz. Bu sözler tek başına bir şey kanıtlamaz; fakat kendi isteğinizle değil, başkasının beklentisiyle hareket edip etmediğinizi düşünmek için bir işaret olabilir.

Bir başkasının değerlerini kendi hayatınıza taşıdığınızda, olduğunuz kişiyi yeterince takdir etmemeye başlayabilirsiniz. Kendinizi daha aşağıda görmek ve küçültmek, kendi yönünüzü fark etmenizi zorlaştırır. Hayatınızın güçlü hissetmediğiniz herhangi bir alanında, bir başkası size üstün gelir. Bu düşünce, başka insanları değersizleştirmek için değil; kendi kararlarınızda ve değerlerinizde yeniden söz sahibi olmanız için bir hatırlatmadır.

Ralph Waldo Emerson, “kıskançlık cehalettir [ve] taklit intihardır” diye yazdı. Gerçekten de sürekli başkaları gibi olmaya çalıştığınızda, kendinizden bir parçayı susturursunuz. Fakat bu, özgün benliğinizi yeniden fark edemeyeceğiniz ve onu onurlandıramayacağınız anlamına gelmez.

Karşılaştırmadan kendini kabul etmeye

Hayatınız boyunca sizden daha ruhani, zeki ya da çekici olduğunu düşündüğünüz insanlarla karşılaşmış olabilirsiniz. Belki onların daha iyi iş kararları aldığını, daha fazla servet biriktirdiğini, daha tatmin edici ilişkiler yaşadığını veya daha geniş sosyal çevrelere sahip olduğunu düşündünüz. Kendinizi bu kişilerle karşılaştırdığınızda korkmuş ya da daha az başarılı hissetmeniz de mümkün.

Ancak eksik olduğunuzu düşündüğünüz bir özelliğe sahip kişiyi taklit etmeye başladığınızda, onun fikirlerine kendi fikirlerinizden daha fazla yetki vermiş olursunuz. Böylece gerçek kimliğinizi saklayabilir, kendi ihtiyaç ve önceliklerinizi geri plana itebilirsiniz. Kendini kabul etme, başkalarında gördüğünüz her niteliğe zaten sahip olduğunuzu iddia etmek değildir; kendinizi başkalarının ölçüleriyle küçültmeden, kendi değerlerinizi ve güçlü yanlarınızı dürüstçe görebilmektir.

Şunu hiç yaşadınız mı: Birine âşık oldunuz ve sizin için önemli olan şeyleri yapmayı yavaşlattığınızı ya da bıraktığınızı, onun hoşuna gidecek şeylere yöneldiğinizi fark ettiniz? Belki onun gibi olmak için yeni bir değerler bütünü benimsediniz ve kendinizi “harika” bulduğunuz o kişiye göre değiştirmeye çalıştınız. Fakat gerçek benliğinizden başka biri olamazsınız. Bu noktada kendinize, “Bu seçim gerçekten benim için mi önemli, yoksa yalnızca o kişiyi memnun etmek için mi yapıyorum?” diye sorabilirsiniz.

Kendi değerlerine göre yaşamak ve içsel çatışmayı fark etmek

Bu yaklaşımda, bilinçli zihniniz sevdiğiniz kişiye benzemek isteyebilir ve onunla uyum sağlamak için harekete geçebilir. Buna karşılık, bilinçaltınızın kendi yüksek değerleriniz ve amacınızla örtüşmeyen bir yönde ilerlediğinizi fark ettiği düşünülür; zamanla kızgınlık oluşabilir. Değerlerinizle uyuşmayan hedefler belirlediğinizde odaklanmakta zorlanabilir, bazı şeyleri unutabilir ve kendinize neden disiplinsiz olduğunuzu sorabilirsiniz.

Bu metindeki “kendini sabote etme” ifadesi, söz konusu yaklaşımda rotanızın ilham aldığınız amaçtan uzaklaştığını bildiren bir uyarı olarak ele alınır. Böyle hissettiğinizde kendinizi suçlamak yerine, seçtiğiniz hedeflerin gerçekten önem verdiğiniz şeylerle nasıl örtüştüğünü yeniden inceleyebilirsiniz. Kendi değerlerinize göre yaşamak, başkalarının fikirlerini bütünüyle reddetmek değil; kararlarınızın merkezinde kendi önceliklerinize de yer vermektir.

Bilinçli ve bilinçsiz yönleriniz arasında bir çatışma olduğunu düşündüğünüzde, bu yaklaşım bilinçaltınızın en yüksek değerlerinizle ilgili ipuçları taşıdığını söyler. Özgün değerlerinizle bilinçli biçimde uyum kurduğunuzda daha odaklı, disiplinli ve başarılı olabileceğiniz vurgulanır. Buradaki önemli adım, başkasının hayatını ölçü kabul etmek yerine kendi hedeflerinizin size ne ifade ettiğini fark etmektir.

Hayran olduğunuz özellikler size ne anlatıyor?

Başkalarındaki niteliklere hayran olduğunuzda, bu yaklaşım bunu kendi güçlü yanlarınızı fark etmeye yönelik bir uyanış olarak yorumlar. Başka bir deyişle, diğer insanlarda gördüğünüz özelliklerin kendi içinizde de bulunabileceğini; yalnızca henüz kabul etmemiş olabileceğinizi düşünmenizi ister. Hayranlık duyduğunuz niteliği belirleyip, onun sizin değerlerinizle nasıl bir bağ kurduğunu sorabilirsiniz. Böylece hayranlık, kendinizi yetersiz hissetmenize değil, kendinizi daha yakından tanımanıza hizmet edebilir.

Kim olduğunuz, dışarıdan size empoze edilen değerlerden daha fazlasıdır. En yüksek değerlerinizle uyum içinde yaşadığınızda otantik benliğinizi onurlandırırsınız. Dünyaya sunacak harika bir şeye sahip harika bir insansınız. Değerinizi kabul ettiğinizde, bunu çevrenize de daha açık biçimde gösterebilirsiniz. Kendinize muhteşem bir şekilde davranın ve dünya tarafından muhteşem bir şekilde tedavi edileceksiniz.

İnspired Destinity

Dr. John DEMARTİNİ