İsteklerimizin Olma Şeklini Kontrol Etmeye Çalışmak – Bilinçli Yaratma Sanatı Kitabı

Yaşamımızda yeni bir şeyler isteriz; fakat bunun için farklı bir adım atmak yerine çoğu zaman her gün yaptıklarımızı sürdürürüz. Aynı rutin ve tercihler devam ederken hayatımızda bambaşka bir sonucun ortaya çıkmasını beklemek, değişimin nasıl gerçekleşeceğini gözden kaçırmak olabilir. Yeni bir olasılığa yer açmak istiyorsak önce mevcut alışkanlıklarımızı ve beklentilerimizi fark etmemiz gerekir.

Bilinçli yaratma yaklaşımında önemli noktalardan biri, yalnızca ne istediğimize değil, isteğimizin nasıl gerçekleşmesi gerektiğine dair ne kadar katı olduğumuza da bakmaktır. Bir sonuç hayal eder, ardından onun belirli bir biçimde ve belirli bir sırayla ortaya çıkmasını bekleriz. Olaylar bu plana uymadığında ise yanlış yolda olduğumuzu ya da isteğimizin gerçekleşmeyeceğini düşünebiliriz. Böylece henüz anlamını bilmediğimiz bir gelişmeyi, daha baştan engel gibi yorumlarız.

Bilinçli yaratma ve sonucun nasıl geleceğini kontrol etme isteği

Bir isteğin gerçekleşmesi için tek bir yol bulunduğunu varsaymak, seçenekleri daraltabilir. Burada anlatılan, hedefimizden vazgeçmek değil; hedefe giden yolun bizim zihnimizde kurduğumuz tek biçimden ibaret olmayabileceğini kabul etmektir. İsteklerin gerçekleşmesi, bazen beklediğimizden farklı bir sırayla ya da ilk bakışta bağlantısını kuramadığımız adımlarla şekillenebilir. Her farklılığı başarısızlık olarak görmek, önümüzdeki ihtimalleri değerlendirmemizi zorlaştırır.

Amerika’ya gitmek istediğinizi düşünün. Batıya doğru ilerleyerek de doğuya doğru ilerleyerek de oraya ulaşabilirsiniz. İçinde bulunduğunuz araç doğuya yöneldiğinde paniğe kapılıp onu hemen batıya çevirmeye çalışırsanız, yolculuğu yarıda kesebilirsiniz. Ya da araçtan inip yalnızca batıya giden başka bir araç aramakta ısrar edebilirsiniz. Bu ısrar, Amerika’ya ulaşmayı imkânsız kılmasa bile süreci uzatabilir. Örneğin asıl vurgusu, yönlerden birinin her zaman doğru olduğu değil; tek bir güzergâha bağlanmanın yolculuğu nasıl kesintiye uğratabileceğidir.

İsteklerin gerçekleşmesini kontrol etmeyi bırakmak

Bu bakışta, sürecin her ayrıntısını denetlemeye çalışmak ile istediğimiz şeyi açıkça seçmek birbirinden ayrılır. Ne arzuladığımızı bilmek ve bunun için adım atmak bize düşer; sonucun tam olarak hangi biçimde, ne zaman ve hangi sırayla ortaya çıkacağını önceden belirlemeye çalışmak ise başka bir çabadır. Süreci bütünüyle kontrol etme isteği, anlatıda “büyük gücün işi” olarak tarif edilir. Arzu ettiğimiz şeyin nasıl görüneceği konusunda tek seçeneğin bizim beklentimiz olduğunu varsaymak, bu yaklaşımın sorgulamamızı istediği noktadır.

İsteklerin gerçekleşmesini kontrol etmeyi bırakmak, hiçbir şey yapmadan beklemek anlamına gelmez. İlk bölümdeki rutinleri değiştirme düşüncesi burada da önemlidir: Farklı bir sonuca açık olmak, gerektiğinde farklı bir adım atmayı ve karşımıza çıkan seçenekleri hemen reddetmemeyi içerir. Kontrolü gevşetmek, isteği bırakmak değil; onu gerçekleştirebilecek yolları yalnızca önceden çizdiğimiz plana indirgememektir.

Her ayrıntıyı kendi istediğimiz gibi düzenlemeye çalıştığımızda, daha az çabayla ilerleyebileceğimiz bir durum için gereğinden fazla enerji harcayabiliriz. Bu nedenle yaklaşım, dikkati sürekli “Nasıl olacak?” sorusuna bağlamak yerine, ne istediğimizi ve ona sahip olmanın bizim için nasıl bir anlam taşıdığını fark etmeye çağırır. İstekleri gerçekleştirmek için enerjiye odaklanmak da burada, sonucun her ayrıntısını yönetmekten çok arzu ettiğimiz şeyi net biçimde seçmek ve ona yönelik farkındalığı korumak anlamında ele alınır.

Arzu edilen şeylere nasıl ulaşılır? Sorularla yeni olasılıkları görmek

Bu yaklaşımda soru sormak, hemen doğru cevabı bulmaktan çok kendi koyduğumuz sınırları fark etmenin bir yoludur. Bir isteğin yalnızca belirli bir biçimde gerçekleşebileceğine karar verdiğimizde, o biçimin dışındaki ihtimalleri görmeyebiliriz. Kendimize yönelttiğimiz sorular, beklentimizi sorgulamamıza ve başka seçeneklere açık olup olmadığımızı anlamamıza yardım eder.

“Yaşamımızda, olmasını istediğimiz şeyin ne şekilde görünmesi, tadılması, hissedilmesi, kokması ya da olması gerektiğine karar verdik ki onun dışında ortaya çıkmasına engel oluyoruz?” sorusu, tam da bu kesin kabullere bakar. İstediğimiz şeyi tarif ederken fark etmeden ona tek bir biçim mi veriyoruz? O biçimin dışındaki bir gelişmeyi, isteğimizin gerçekleşme ihtimali olarak görebilir miyiz? Sorunun amacı, isteği küçümsemek değil; ona dair beklentilerimizin seçenekleri kapatıp kapatmadığını fark etmektir.

“Hayatımızda, arzu ettiğimiz şeylere asla kavuşamamamızı garanti etmek adına, neyi kendi düşüncelerimizden ve kendi farkındalığımızdan daha değerli kılıyoruz?” sorusu da düşüncelerimize ne kadar sıkı tutunduğumuzu araştırır. Kendi planımızı tek ölçü hâline getirdiğimizde, farklı bir olasılığı değerlendirmeden eleyebiliriz. Bu soru, düşüncelerimizi yok saymamızı değil; onları değişmez gerçekler gibi kabul edip etmediğimizi görmemizi ister.

Bu sorulara hazır cevaplar vermek zorunda değilsiniz. Onları, isteğinizin nasıl gerçekleşmesi gerektiğine ilişkin varsayımlarınızı fark etmek için kullanabilirsiniz. Arzu ettiğiniz şeylere nasıl ulaşılır sorusuna bu metnin sunduğu yanıt, tek bir yol tarif etmek değildir: Rutini değiştirmek, isteğinizi açık tutmak ve beklediğinizden farklı gelişmeleri hemen yanlış ilan etmemek, olasılıkları daha geniş görmenize yardımcı olabilir.

“Bundan daha iyi nasıl olur?” ve “Daha başka neler mümkün?” soruları da bu açıklığın ifadesidir. Sonucun nasıl olması gerektiğini peşinen belirlemek yerine, bu sorularla beklentilerimizi gevşetip önümüzdeki farklı yolları düşünmeye davet ediliriz. İsteği korurken tek bir gerçekleşme biçimine tutunup tutunmadığımızı fark etmek, bilinçli yaratma düşüncesinin temel mesajını oluşturur.

Bilinçli Yaratma Sanatı Kitabı

Halis ŞAHİNER