Kendini Hipnoz Etmek: Betty Erickson Modeli

Kendini hipnoz: Betty Erickson modeli

Günde yarım saat ayırarak istenmeyen davranışlarınız üzerinde çalışmayı amaçlayan bu uygulama, Betty Erickson modeli olarak bilinir. Kendi kendine hipnoz, dikkati bir saat ya da başka bir araca sabitlemekten ibaret değildir; çevrede olan biteni fark ederken dikkati aşamalı olarak içe yöneltmeye dayanır. Aşağıdaki adımları, kendinize baskı kurmadan ve deneyimi merakla takip ederek uygulayabilirsiniz.

Betty Erickson tekniği ve odaklanmış dikkat

Kendinizi hipnotize etmek için kullanabileceğiniz bu tekniğe Betty Erickson tekniği deniliyor. Betty’nin eşi Milton Erickson ünlü bir hipnoterapist ve psikiyatristti; daha önce de değindiğim çalışmaları beni hipnotize ediyor. Bu yöntem ise Betty’ye ithaf edilmiştir.

Bu uygulama, düşüncelerimizi resimler, sesler ve duygular aracılığıyla deneyimlediğimiz fikrine dayanır. Görsel düşünceler; çevremizde gördüklerimizi, yatak odamız gibi hatırladığımız yerleri ya da bir mekânın yeniden dekore edilmiş hâlini hayal etmeyi kapsar. Yani hem gerçek görüntüler hem de zihinde kurulan imgeler bu deneyimin parçasıdır.

İşitsel düşünceler de benzer biçimde hatırlanan veya hayal edilen sesleri, sevdiğiniz bir şarkıyı, iç diyalogunuzu ve çevrenizde gerçekten duyduğunuz sesleri içerir. Üçüncü kanal ise bedensel duyumlardır: Deniz kenarında ayaklarınızı suda hareket ettirdiğinizi hayal edebilir misiniz? Üç kanalı da kullanırız; ancak çoğu kişi bunlardan birine daha fazla ağırlık verir. Bu nedenle yalnızca görüntülere odaklanmak, görsel düşünmeye yatkın biri için bile her zaman yeterli olmayabilir. Yöntem, görme, işitme ve hissetme kanallarını birlikte kullanır.

Kendi kendine hipnoz nasıl yapılır? 10 adım

Hipnoz denince akla bazen danışanın saat gibi bir nesneye bakarak yönlendirildiği basmakalıp sahneler gelir. Daha modern bir hipnotik indüksiyon için ben kadife ceketimi ve zincirli saatimi uzun zaman önce kaldırdım. Bu uygulamada amaç, çevreden tamamen kopmak değil; çevredeki uyaranları fark edip dikkati adım adım içe çevirmektir. Kendini hipnotize etme sürecinde duyduğunuz ya da hissettiğiniz şeyleri engellemeye çalışmak yerine onları deneyime dâhil edin.

1. Rahat bir pozisyona geçin. Oturabilir veya uzanabilirsiniz. Oturmak, uygulama sırasında uykuya dalmamak açısından daha uygun olabilir. Rahatça nefes alabileceğiniz bir pozisyon bulun, önünüze bakın ve gevşemenize izin verin.

2. Süre belirleyin. Oturumun ne kadar süreceğini düşünün ve kendinize “Kendimi yirmi dakika hipnotize edeceğim” diye telkin verin. Bu yaklaşımda, belirlediğiniz süreyi takip etmenize içsel saatinizin yardımcı olacağı kabul edilir.

3. Niyetinizi ifade edin. Bu oturumdan ne elde etmek istiyorsunuz? Kendinize sürekli tavsiyeler vermek yerine, zihninize üzerinde çalışacağı bir konu için alan açın. Örneğin, “Bilinçaltı zihnime sosyal durumlarda daha fazla güven geliştirmemle ilgili gerekli ayarlamaları yapması için izin verip kendimi hipnotize edeceğim” diyebilirsiniz. Boşluğu kendi amacınıza uygun biçimde doldurun.

4. Üç görseli fark edin. Önünüze bakarken gördüğünüz üç şeyi sırayla inceleyin ve her birinde kısa süre durun. Duvardaki bir nokta, kapı kolu ya da resim çerçevesinin köşesi gibi küçük ayrıntılar seçebilirsiniz.

5. Üç sesi fark edin. Dikkatinizi işitme duyunuza çevirin ve duyduğunuz sesleri birer birer fark edin. Çevredeki sesleri rahatsız edici engeller olarak görmek yerine uygulamaya dâhil etmek, dikkatinizi sürdürmenize yardımcı olur.

6. Üç bedensel duyumu fark edin. Şu anda hissettiğiniz duyumları sırayla izleyin. Gözlüklerinizin ağırlığı, kol saatinizin teması veya gömleğinizin teninizde bıraktığı his gibi çoğu zaman fark etmediğiniz ayrıntıları kullanabilirsiniz.

7. Sayıyı azaltın. Görsel, işitsel ve bedensel duyumların her birinden ikişer tane fark ederek devam edin; ardından her kanaldan bir taneye geçin. Böylece dışarıdaki ayrıntılardan başlayıp dikkatinizi yavaşça içsel deneyime taşımış olursunuz.

8. İçsel bir görüntüye izin verin. Gözlerinizi kapatın ve zihninizde bir görüntü belirip belirmediğini fark edin. Kendinizi zorlamayın; bu bir performans değil. Güzel bir kumsal, bir ışık, arabanız ya da bir elma gözünüzün önüne gelebilir. Bir görüntü kendiliğinden oluşursa onu kullanın; oluşmazsa zihninizde bir görüntü kurabilirsiniz.

9. Bir sesi fark edin. Dikkatinize bir sesin gelmesine izin verin ya da zihninizde bir ses oluşturup onu adlandırın. İçsel çalışma sırasında dışarıdan bir ses duyarsanız onu da kullanabilirsiniz. Temel fikir, deneyimlediklerinizi bastırmak yerine sürece katmaktır. Çevrede ses yoksa size huşu hissi veren bir ezgiyi hayal edebilirsiniz.

10. Bir duyumu fark edin ve döngüyü sürdürün. Bir duygunun ya da bedensel duyumun farkına varıp onu adlandırın. Örneğin, “Güneşin sıcaklığını yüzümde hissediyorum” diye hayal edebilirsiniz; dikkatinizi çeken gerçek bir duyum varsa onu da izleyebilirsiniz. Ardından iki görüntü, iki ses ve iki duyum; sonra üçer tane ile devam edin. Ayırdığınız süre dolduğunda gözlerinizi açın.

Uygulama sırasında kendinizi biraz dalgın ya da “uçmuş” hissetmeniz alışılmadık değildir. Bazı kişiler başlangıçta uykuya daldıklarını düşünebilir; bu yöntemde belirlediğiniz sürenin sonunda dikkatinizi yeniden çevrenize yöneltmeniz amaçlanır. Herkesin on adımın tamamına aynı şekilde ulaşması gerekmez. Süre bitmeden döngüyü tamamlarsanız dört görüntü, dört ses ve dört duyumla devam edin; sonra sayıyı artırabilirsiniz. Önemli olan, algıladıklarınızı acele etmeden fark etmektir.

Alıntıdır.