Ruhun Sesini Dinlemek

Yaptığını seven ve sevdiğini yapan, arzuları doğrultusunda yaşamına şekil verebilen insanların sırrı ilhamdır. İlham; her şeyin potansiyelini içinde taşıyan, maddi varlığımızın sınırlarını aşarak evrene açılmamıza ve o kutsal senfoniyi duymamıza yardım eden ilahî bir kıvılcımdır. Aşk için yola çıkıp kaynağına dönmeye çalışan ruhun alt benliğe gönderdiği enerji ve bilgilerin kalple anlaşılması, zihinle hayata geçirilmesidir. Ruhun sesini dinlemek, bu ilhamı fark edip yaşamda ona yer açmanın bir yolu olarak düşünülebilir.

Ruhun sesini dinlemek ne anlama gelir?

Geçiciliğin içinde kalıcılığı yakalayan, kendi çapında iz bırakmayı başaran insanlar ruhlarının dürtüsünü hissedip ona göre yaşamayı seçenlerdir. Burada sözünü ettiğimiz, her isteği sorgulamadan izlemek değil; bizi harekete geçiren arzunun nereden geldiğini anlamaya çalışmaktır. Egonun bitmeyen istekleri ve dinmeyen serzenişleriyle ruhun daha derin ihtiyaçları her zaman aynı şeyi söylemeyebilir.

Bu nedenle iç sesini dinlemek, kendine şu soruları yöneltmekle başlayabilir: Bu hedef benim için gerçekten anlamlı mı, yoksa yalnızca başkalarından onay almak mı istiyorum? Bir şeyi elde ettiğimde nasıl bir hayatın içinde olacağım? Bu sorular, ruhun yaşam planını anlamak için kesin cevaplar sunmaz; fakat egonun talepleriyle içten gelen yönelişleri birbirinden ayırmaya yardımcı olur. Ruhsal misyonunu keşfetmek de çoğu zaman bu dikkatli bakışla, neyi anlamak ve neyi ifade etmek istediğimizi fark etmekle başlar.

Ruhun ihtiyaçlarına kulak vermek

Hayallerimizi gerçekleştirmemiz için metafizikle bilimi birleştiren birçok yeni çağ yönteminin gözden kaçırdığı nokta da budur: Her hedef, ruhun yönelişiyle örtüşmeyebilir. Kişisel gelişime keşfettiği metotlarla ivme kazandıran Jose Silva, yarım yüzyıllık tecrübesinin verdiği güvenle şöyle diyor: “Eğer hedef aldığınız amaç ya da sonuç ruhunuzun planları dahilinde değilse o zaman başaramazsınız Arzu ettiğiniz her şeyi ancak ve ancak ruhunuzun sizin için yaptığı plana uyuyorsa elde edebilirsiniz”.

Bu yaklaşımın işaret ettiği gibi, mesele yalnızca bir hedef belirlemek değil, o hedefin bizim için ne ifade ettiğini de anlamaktır. Ruhumuzun neleri anlamak ve anlatmak için bedenlendiğini, buradaki “modus operandi”sinin, yani hareket tarzının ne olduğunu sorgulamamız gerekir. Ruhun ihtiyaçlarına göre yaşamak, her koşulda kolay olanı seçmek demek değildir; içten gelen çağrıyı fark edip kararlarımızı bu farkındalıkla değerlendirmektir.

Yaşam bazen öyle ilginç tuzaklar kurar ki ruhumuzun yeryüzündeki misyonunu idrak etmek bir yana, böyle bir olgunun varlığını bile bilmeden uyuşmuş bir bilinçle hayatımızı sürdürürüz. Ta ki yolumuzu değiştirecek bir faciayla karşılaşana kadar. Tatminsizlik, bu bakımdan hemen susturulması gereken bir duygu değil; neyin eksik kaldığını sormaya çağıran bir işaret olabilir. Bugün buradaki mevcudiyetinizi sorguluyorsanız, yüreğinizi burkan tatminsizliği rahatlatacak cevabı aramayı ertelemeyin.

İç sesini dinlemek için durup kendine danış

Yüksek benliğin çağrısına uyan evrenin, sizi zorlayarak ruhunuzun ihtiyaçlarına kulak vermeniz için zemin hazırladığını düşünebilirsiniz. Öyleyse size huzur veren bir yere gidin ve gözlerinizi kapatın. Düşüncelerinize hemen müdahale etmeden seyirci kalın; zihninizden geçenleri ve içinizde beliren duyguları fark edin. Sonra ruhunuza danışın: Şu an gerçekten neye ihtiyacım var, hangi yöne doğru ilerlemek istiyorum?

İçinizde bir şeylerin pır pır edip kıpırdandığını, kalbinizin ritminin değiştiğini ve bağrınıza akan sıcacık bir enerjinin hücrelerinizi teker teker canlandırdığını hissettiğinizde, ruhun cana, canın da ruha büyük bir hasret ve aşkla sarıldığını fark edeceksiniz. Uçup giden zamanla birlikte akla düşen yeni fikirler, filizlenmek için mümbit bir toprak arayan tohumlar gibidir. Onları hemen bir sonuca zorlamak yerine fark etmek, içinizden gelen yönelişi daha iyi anlamanıza yardım edebilir.

Olumlamalarla niyetini berraklaştırmak

Bu yaklaşımda, düşleri gerçekleştirmek için bilinçaltını programlamaya ve “benzerin benzeri çektiğini” söyleyen Çekim Yasasını kullanmaya hazır olduğunuz düşünülür. Buradaki önemli adım, niyetinizi kaygı ve yakınmaların içinde kaybetmemektir. Kaygılanmak ve yakınmak, istemediğimiz olguya zihnimizde daha fazla yer vermek anlamına gelebilir; olumlamalara yönelmeyi de güçleştirebilir.

Olumsuz bir düşünceye kapıldığınızı fark ettiğinizde kendinizi yargılamadan durun ve cümleyi yeniden kurmayı deneyin. “İşler yazın yavaşlıyor, müşteri bulmak zorlaşıyor” demek yerine “Geçmişte işler yavaşlıyordu, müşteri bulmak zor oluyordu” diyebilirsiniz. Bu ifade, yaşananı inkâr etmek yerine onu geçmişte bırakıp dikkatinizi bugünkü seçiminize çevirmeyi amaçlar.

İstediklerimizi açıkça görebilmenin yolu, istemediklerimizi anlayabilmekten geçer. İkisinin arasındaki “kontrast”, neye odaklanmak istediğimizi belirginleştirebilir. Olumlamalarınızı yazarken şimdiki zamanı ve içinizde heyecan uyandıran, duygularınızı canlandıran kelimeleri kullanın. Örneğin: “İdealimdeki ilişkinin karşılıklı saygıya dayandığını ve gelişmeme yardım ettiğini bilmek beni çok mutlu ediyor. Ben böyle bir ilişki seçiyorum. Kararım budur.”

Bu tür olumlamalarla meditasyon sırasında ya da uykuya dalmadan önce imgeleme yapmak, arzuladığınız sonuca zihninizde yer açmanın bir yolu olarak görülür. Amaç, bilinçaltındaki direnci azaltıp niyetin olabilirliğini kendinize kabul ettirmektir. Böylece bilinç üstündeki kuşkunun da hafiflemesi ve güçlü arzunuzla daha uyumlu hareket etmeniz mümkün olabilir.

Olumlamalarınızı yüksek bir enerjiye ulaştığınız anlarda dile getirmenizi öneririm. Dua ve meditasyon yaparken mutlu, huzurlu günlerinizi anımsayın. Böylesi titreşimler içinde yüzmeye başladığınızda söylediklerinizi hissedin, tadın ve olmuşçasına yaşayın. Varlığınızın merkezinden gelen bir ses “Evet, artık BİLİYORUM, bu gerçekleşecek!” diye sevinçle bağırdığında telkinleri bırakın. Evren kendi payına düşeni muhakkak yapacaktır.